ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

STUART NEVILLE
Σειρά: Αστυνομικό
Μετάφραση: Βάσια Τζανακάρη
Εκδόσεις Μεταίχμιο
ISBN: 978-960-501-358-5
Σελ.: 456
Τιμή: 16,60€

Ο τύπος ξέρει να γράφει.

Τζέιμς Ελρόι

Ένας ψυχρός δολοφόνος σκορπά τον θάνατο στο Μπέλφαστ κλείνοντας τους ανοιχτούς λογαριασμούς ενός εκδικητικού γέρου. Καθώς ο επιθεωρητής Τζακ Λένον ακολουθεί τα ίχνη του, θα ξετυλίξει το κουβάρι μιας τρομερής συνωμοσίας, μιας συμπαιγνίας πολιτικών και αστυνομίας. Όσο όμως πλησιάζει στη διαλεύκανση των βίαιων δολοφονιών, τόσο οι προϊστάμενοί του τον αποτρέπουν να συνεχίσει. Ο επιθεωρητής Λένον δεν είναι σε καμιά περίπτωση διατεθειμένος να ακολουθήσει τις εντολές τους, καθώς κινδυνεύουν οι ζωές της πρώην αγαπημένης του και της κόρης τους. Στην απελπισία του, δεν θα διστάσει να συμμαχήσει με έναν καταζητούμενο, τον Τζέρι Φέγκαν, πρώην εκτελεστή του ΙΡΑ, ο οποίος προσπαθεί να ξεφύγει από το τρομερό παρελθόν του. Οι δυο τους θα επιδοθούν σε έναν αγώνα με τον χρόνο καθώς οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ φίλων και εχθρών καταρρέουν.

O Stuart Neville (Στιούαρτ Νέβιλ) αναδείχθηκε σε μπεστσελερίστα συγγραφέα με το πρώτο του βιβλίο Τα φαντάσματα του Μπέλφαστ (Μεταίχμιο, 2010), για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο των Los Angeles Times. Έχει μεταφραστεί στα γαλλικά, τα ισπανικά και τα ιαπωνικά. Ζει στη Βόρεια Ιρλανδία.

Περισσότερα για τον Νέβιλ και τα βιβλία θα βρείτε στους δικτυακούς τόπους

www.stuartneville.com / www.metaixmio.gr

ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΞΕΝΟΣ ΤΥΠΟΣ

Αν σας άρεσε το προηγούμενο βιβλίο του Νέβιλ, το δεύτερο θα σας ενθουσιάσει. Απολύτως αυθεντικό… το βιβλίο αποδεικνύει σε μεγάλο βαθμό ότι ο Νέβιλ έχει το ταλέντο να συναγωνιστεί το ίνδαλμά του, τον Τζέιμς Ελρόι, στα σκληρά θρίλερ.

Daily Mail

Δυναμικό, εθιστικό... Άξια συνέχεια του προηγούμενου βιβλίου του Νέβιλ.

The Guardian

Η Συνωμοσία της φωτιάς ανήκει σ’ ένα σπάνιο είδος: είναι το δεύτερο βιβλίο ενός πολλά υποσχόμενου συγγραφέα που όχι μόνο τήρησε την υπόσχεσή του αλλά ανέβασε κι άλλο τον πήχη.

Τζον Κόνολι, συγγραφέας

Τα Παιδιά του Κάιν

ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
Μυθιστόρημα
Εκδόσεις Μεταίχμιο
ISBN: 978-960-501-583-1
Σελ.: 400
Τιμή: 16,60€

Οι έφηβοι του ’79 μεγάλωσαν. Σήμερα έχουν πατήσει τα πενήντα. Καλοζωισμένοι, καλοντυμένοι, καλλιεργημένοι, μάλλον ευκατάστατοι – μοιάζει να μην τους λείπει τίποτε. Τότε γιατί επιστρέφουν στην παραλία; Τι περιμένουν να βρουν; Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος δεν μπορεί παρά να αποτελεί απλώς ένα πρόσχημα, καθώς το Καινούργιο από ψαροχώρι έχει μεταμορφωθεί σ’ ένα ακόμα άχαρο τουριστικό θέρετρο. Μια και τις ίδιες μέρες το χωριό φιλοξενεί ένα πανευρωπαϊκό σεμινάριο σεναρίου, ας το θέσουμε με όρους αστυνομικής ταινίας β΄ διαλογής: οι έφηβοι του ’79 επιστρέφουν σαν τον δολοφόνο στον τόπο του εγκλήματος... Η ευδαιμονία των χρόνων που μεσολάβησαν δεν ήταν παρά στάχτη στα μάτια. Για να θολώσουν τα κίνητρα και να ξεχαστεί το θύμα...

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Αυτό είχαν βρει: μια Εδέμ που θύμιζε κρανίου τόπο! Έναν παράδεισο χωρίς δέντρο του Καλού και του Κακού, όπου μπορούσαν να περιφέρονται γυμνοί στον ήλιο χωρίς φύλλο συκής εννοείται, χωρίς να λογαριάζουν φίδια, άσε που δαγκώνουν άφοβα τα μήλα… Ένα μέρος όπου λογοδοτούσαν μονάχα στο χώμα και το νερό και τον αέρα και τη φωτιά που άναβε κακήν κακώς τα βράδια, κι όχι γιατί έτσι κάνουν τα δεκαεφτάχρονα στις παραλίες – όχι! Άναβαν φωτιά για να ειδοποιήσουν το μέλλον τους πως όπου να ’ναι έρχονται, και την άναβαν μεγάλη, ώστε η φρυκτωρία τους να μην αφήνει περιθώρια παρερμηνείας! Να μην κάνει μετά το μέλλον τον ανήξερο – ετούτοι που έρχονται δεν είναι όποιοι και όποιοι…

Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε το 1963. Σπούδασε τεχνολόγος μηχανικός, εργάστηκε ως δημοσιογράφος αλλά από το 1991 στράφηκε στο σενάριο και την πεζογραφία. Για την ταινία Απόντες του Νίκου Γραμματικού, τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου στο 37ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης το 1996. Ενεργό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας, διδάσκει σενάριο σε σεμινάρια και σε προγράμματα σπουδών κινηματογράφου. Ποιήματα και διηγήματά του έχουν διακριθεί σε διαγωνισμούς, ενώ το πρώτο του βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων Η ενοχή των υλικών (1997), τιμήθηκε με το Βραβείο Μαρίας Ράλλη για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς. Ακολούθησαν τα μυθιστορήματα: Ο Ζίγκι απ' τον Μάρφαν (1998, κυκλοφορεί και στα ιταλικά από τις εκδόσεις Crocetti), Το γονίδιο της αμφιβολίας (1999, κυκλοφορεί στα γερμανικά από τις εκδ. Reclam, στα γαλλικά από τις εκδ. Gallimard, στα ιταλικά από τις εκδ. Ponte Alle Grazie και μεταφράζεται στα σλοβενικά και στα κινέζικα), και Αγιογραφία (2003, κυκλοφορεί στα γερμανικά από τις εκδ. Reclam και στα γαλλικά από τις εκδ. Gallimard).

Το Δάσος των Παιδιών

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ
Μυθιστόρημα
Εκδόσεις Μεταίχμιο
ISBN: 978-960-501-543-5
Σελ.: 248
Τιμή: 14,40€

Ένα βιβλίο για την ερωτική επιθυμία: προς το ίδιο και προς το άλλο φύλο. Για τα τείχη και τις απαγορεύσεις της. Τα μυστικά και τα ψέματα. Ένα βιβλίο όπου όλα τα πρόσωπα συνωστίζονται σ’ ένα πρόσωπο. Όλοι οι χρόνοι στον ίδιο χρόνο. Όλες οι φωνές στην ίδια φωνή. Ακριβώς όπως στο δάσος όπου τα κλαδιά μπλέκονται μεταξύ τους και πια δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ούτε ένα κλαδί. Είναι, τέλος, ένα βιβλίο που σπέρνει στις σελίδες του ερωτηματικά. Που δεν αγαπάει τις απαντήσεις. Γιατί η λογοτεχνία δεν νοιάζεται γι’ αυτές. Ίσως ούτε κι η ίδια η ζωή.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Αλλά ο χρόνος γυρίζει πίσω μόνο στα μυθιστορήματα, κι ούτε κι αυτά μπορούν να προβλέψουν πως κινδυνεύεις από μια δόση γοητείας που παράγεται στην ερημιά, κι αν δε βρεις το αντίδοτο, η γοητεία θα σε σκοτώσει. Όμως το αντίδοτο το φυλάνε στις τσέπες τους οι νεκροί, μόνο αυτοί μπορούν να σ’ ακούσουν να βηματίζεις όλη νύχτα, να μιλάς στο άδειο σπίτι, μέχρι να διαλυθεί η γοητεία στο φως και το αίμα ν’ αρχίσει και πάλι να ρέει.

Ο Χρήστος Αγγελάκος έχει εκδώσει το μυθιστόρημα Η τελευταία εικόνα (1998), την ποιητική συλλογή Τα φώτα απέναντι (2008) και τη μετάφραση των δοκιμίων του Jean Starobinski Τρεις μανίες (1992). Συνεργάστηκε με τα περιοδικά: Διαβάζω, Λόγου Χάριν, Εντευκτήριο, Λογοτεχνικός Πολίτης και με την εφημερίδα Αναγνώστης, δημοσιεύοντας παρουσιάσεις και κριτικές λογοτεχνικών βιβλίων. Στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ παρουσίασε το έργο δώδεκα γνωστών ποιητριών και πεζογράφων της γενιάς του '70 σε ισάριθμες ωριαίες εκπομπές. Το 2009 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο για νέους θεατρικούς συγγραφείς για το έργο Οι δυο μας τώρα που υποβλήθηκε στον διαγωνισμό με το ψευδώνυμο «Αλέξης Παπαδάκης».

ΚΥΠΡΟΝ, ΙΝ ΝΤΗΝΤ

ΜΙΜΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Σειρά: Ποίηση
ISBN: 978-960-501-526-8
Σελ.: 72
Τιμή: 8,80 €

«Από το αεροπλάνο η Κύπρος φαίνεται απλώς σαν νησί / από κοντά όμως διαθέτει και άλλα», έτσι ξεκινά ένα από τα ποιήματα της συλλογής. Η Κύπρος της καθημερινής πραγματικότητας είναι το κύριο θέμα της συλλογής: η φραγμένη οδός Λήδρας και τα απογεύματα της Λευκωσίας, οι φοινικιές της Λάρνακας, μαγαζιά, οι παλαιοί Κύπριοι με τα ξαναβαμμένα ινδο-εγγλέζικα ποδήλατα (δύο τουλάχιστον ποιήματα γι’ αυτά: η ποίηση είναι ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου), ο Ηλίας στην πλατεία Ελευθερίας, η Άιντα στον Ξενώνα, ο μείζων ποιητής Μόντης, ο Σύμης στο σπουδαίο καφενείο «Καλά Καθούμενα», και μια σειρά επώνυμοι Κύπριοι που κρατούν τη Νήσο ζώσα, όλοι αυτοί και όλα αυτά έχουν περάσει στους στίχους του βιβλίου.

«Περιηγητικές αρπαχτές σε στίχους» είναι ο υπότιτλος της συλλογής. Μια περιήγηση στους ανθρώπους της Νήσου, μακρινή και ξένη προς τις σχετικές σεφερικές αντιλήψεις:

Μαχαιράς σαν πυκνή σκοτεινή σοκολάτα ─κάρβανος αιθός─ / που για να την γευτείς πρέπει ν’ αντέχεις─ όχι Κορνάρος γάλακτος, / όχι φραππέδες καλοχτυπημένοι με ζαχαρόγαλα· / η Νήσος έχει φως περισσότερο απ’ το κανονικό, / την ξασπρίζει ένας στασιμοπληθωρισμός φως, / μια ντάλα σαν μπλόφα στα σκότη, / οι σκιές πήζουν κάργα στο μαύρο.

Ο Μίμης Σουλιώτης διδάσκει λογοτεχνία και δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Σβούρα, 1972, Ποιήματα εν παρόδω, 1974, Βαθιά επιφάνεια, 1992, Αβγά μάταια, 1998, Περί ποιητικής, 1999, Υγρά, 2000, Ήλιος στην Σκοτία, 2001, Παλιές ηλικίες, 2002. Έχει επιμεληθεί την έκδοση Φλώρινα: Μια πόλη στη λογοτεχνία (ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2002).

Ο άχρηστος Δημήτρης

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΥΜΠΑΡΔΗΣ
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Μυθιστόρημα
ISBN: 978-960-501-505-3
Σελ.: 440
Τιμή: 16,60€

Η ιστορία μιας μακρόχρονης φιλίας ανάμεσα σε δύο άνδρες. Ο ένας δικηγόρος, ο άλλος γκαρσόνι, ναυτικός, υπάλληλος γραφείου ταξιδίων, μπάρμαν, ηθοποιός. Οι δύο φίλοι κουβεντιάζουν για τις γυναίκες, σχετίζονται με μερικές, σχετίζονται πολύ περισσότερο μεταξύ τους, και κάποτε φτάνουν να συγκατοικήσουν και να ζήσουν στο σπίτι του ενός και στον κόσμο του άλλου.

Ο Γιώργος Συμπάρδης γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 1945. Το πρώτο του βιβλίο Το μέντιουμ κυκλοφόρησε το 1987 και Ο Άχρηστος Δημήτρης το 1998, τα οποία και απέσπασαν διθυραμβικές κριτικές.

Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ επίσης κυκλοφορεί το μυθιστόρημά του Υπόσχεση γάμου (2011), ενώ πρόκειται να επανεκδοθεί η νουβέλα του Μέντιουμ την άνοιξη του 2012.

ΤΙ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ

«Ένα βαρυσήμαντο μυθιστόρημα, ένα βιβλίο που με την ιδιαιτέρως οξυμμένη πεζογραφική νοημοσύνη του θέτει σύνθετα ζητήματα ως προς την ακριβή φύση του κόσμου και την εικόνα του».

Ελισάβετ Κοτζιά, Η Καθημερινή της Κυριακής

«Σ’ αυτό το αριστοτέχνημα απόκρυψης, ο αναγνώστης δεν περιμένει να μάθει την έκβαση της υπόθεσης… αλλά μένει ένας ηδονοβλεψίας μέσα από χαραμάδες και κλειδαρότρυπες μιας όψης της ελληνικής πραγματικότητας».

Μένης Κουμανταρέας, Ελευθεροτυπία

«Ένας εμπειριστής του τυχαίου. Ο κόσμος είναι η απροσδιοριστία του και αυτόν ψηλαφεί ο συγγραφέας».

Γ. Ν. Μπασκόζος, Εξπρές

«Πέρα από την καθαρά λογοτεχνική αξία του. Ο Άχρηστος Δημήτρης του Γ. Συμπάρδη είναι και ένα εξαίσιο ερωτικό μυθιστόρημα».

Αλέξης Πανσέληνος, Η λέξη

«Ο Άχρηστος Δημήτρης είναι ένα από τα πιο γοητευτικά μυθιστορήματα που διάβασα τελευταία. […] Η αποθέωση του “δεικνύειν” και η ολοσχερής απάλειψη του “λέγειν”».

Σπύρος Τσακνιάς, Το Βήμα της Κυριακής

«Ό,τι παίζει και ό,τι μετράει στις σελίδες του είναι ένα πλέγμα εντυπώσεων, αισθήσεων και εικόνων, που ανακύπτουν συνεχώς και με υψηλότερη ένταση όσο προχωρεί η αφήγηση. Και η ποιητική εντέλει αυτή πνοή βγαίνει αβίαστα και φυσικά σ’ όποιο σημείο κι αν τη συναντήσουμε στο μυθιστόρημα· και εγγυάται χωρίς κανένα περιορισμό το αποτέλεσμά του».

Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Ελευθεροτυπία (βιβλιοθήκη)