Κυριακή 9 Μαρτίου 2008

Ο Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές, του Πάνου Χριστοδούλου

Ο ΝΑΒΙΝΤ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

ΠΑΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ


Στο σχολείο του Άλκη ήρθε ένας καινούριος μαθητής που δεν κατάγεται από την Ελλάδα. Λέγεται Ναβίντ και έφτασε εδώ με τη μητέρα του, έπειτα από ένα μεγάλο και επικίνδυνο ταξίδι.
Τι ήρθε όμως να κάνει στην Ελλάδα και πού βρίσκεται ο μπαμπάς του; Σίγουρα δεν ήρθε για διακοπές, γιατί, αν ήταν έτσι, δε θα γραφόταν στο σχολείο, θα πήγαινε στα νησιά. Άλλωστε, δεν έχουν σχολεία στη χώρα του;
Και, καλά, το σχολείο δεν είναι και τόσο ωραίο πράγμα. Δεν έχουν όμως όλα τα άλλα ωραία που έχουμε κι εδώ, όπως τηλεόραση, μπάλα, μπαμπάδες, ίντερνετ, παγωτά; Και, αν τα έχουν, γιατί έφυγε ο Ναβίντ;
Μέσα από τις σχολικές του εκθέσεις ο Άλκης θα προσπαθήσει να βρει απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα και θα ανακαλύψει ότι η χώρα του φίλου του, του Ναβίντ, έχει όλα τα παραπάνω, αλλά και πολλά διαφορετικά από την Ελλάδα. Είναι μια χώρα μαγική, ωστόσο βασανίζεται από ένα μεγάλο πρόβλημα...


Ένα βιβλίο για το ρατσισμό και την ξενοφοβία, ένα βιβλίο για όλους τους Ναβίντ που ζουν δίπλα μας.


Ο συγγραφέας έχει παραχωρήσει όλα τα δικαιώματα από την πώληση του βιβλίου στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες. Αγοράζοντάς το, συμβάλλετε στην ενίσχυση και προστασία των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα.


Ο Πάνος Χριστοδούλου γεννήθηκε το 1972 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε τρία χρόνια ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Σήμερα είναι δικηγόρος στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (μη κυβερνητική οργάνωση, που προσφέρει νομική και κοινωνική βοήθεια στους πρόσφυγες και στους αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα). Αυτό είναι το τρίτο του βιβλίο. Έχει εκδώσει ακόμη δύο παραμύθια, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Άγκυρα:
Ο Ορέστης έχει ορέξεις και πόνο στην κοιλιά (2003), και
Το παιδί και τα θυμωμένα αστέρια (2006).

Από τις εκδόσεις Κέδρος πρόκειται να κυκλοφορήσουν επίσης τα βιβλία του:
- Τροχονόμος στα κατσάβραχα
- Ο Ζαχαρίας και η σπιτική μπεσαμέλ

Τετάρτη 5 Μαρτίου 2008

Τα παιδιά του ουρανού, Λέττας Βασιλείου

Τα παιδιά του ουρανού

Λέττα Βασιλείου

Εικονογράφηση:
ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΑΠΑΤΣΟΥΛΙΑ


Η Δειλή Νιφάδα
Το Μουτρωμένο Αεράκι
Η Βιαστική Ηλιαχτίδα
Το Αναποφάσιστο Σύννεφο
Η Γκρινιάρα Ψιχάλα

Πέντε τρελούτσικα παιδάκια που ‘χουν παππού τον Ουρανό
τρέχοντας ήρθαν να μας πούνε ένα μεγάλο μυστικό.
Δεν παν μαζί σας στο σχολείο, δεν παίζουνε στη γειτονιά,
όμως, θα δείτε, δε διαφέρουν από εσάς ούτε σταλιά.


Πέντε μικρές ιστορίες σε στίχους με θέμα χαρακτηριστικά παιδιών προσωποποιημένα με στοιχεία του ουρανού.


Η σειρά Παραμύθια… ή μήπως είναι αλήθεια; απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Μέσα από κείμενα απλά και κατανοητά, άλλοτε ρεαλιστικά και άλλοτε ονειρικά, τα βιβλία της σειράς φέρνουν τα παιδιά σε επαφή με θέματα της καθημερινής ζωής. Στόχος των βιβλίων είναι να κινητοποιήσουν τόσο το συναίσθημα όσο και τη λογική των παιδιών.

Τα βιβλία της σειράς Παραμύθια… ή μήπως είναι αλήθεια; είναι ιδανικά για ανάγνωση στο σπίτι ή στο σχολείο, μια και δίνουν αφορμή για συζήτηση με τους μικρούς αναγνώστες.


Ξέρετε ποια είναι η Λέττα Βασιλείου;
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό κορίτσι που το έλεγαν Λέττα. Από μικρή άκουγε παραμύθια και αρχαίους ελληνικούς μύθους. Τόσο πολύ τα αγάπησε που ευχήθηκε κι αυτή να ζούσε μέσα σ’ ένα παραμύθι. Έβαζε τα παπούτσια της μαμάς της και γινόταν ο παπουτσωμένος γάτος. Έβαζε στο κεφάλι της καλσόν και περίμενε τον πρίγκιπα να κρεμαστεί από τις κοτσίδες της. Έδενε πάνω της σεντόνια και γινόταν η θεά Άρτεμη που έτρεχε στα δάση. Κι όταν ερχόταν το βράδυ, τότε ονειρευόταν, κάτω από τις κουβέρτες της, πως ήταν στη σπηλιά ενός μεγάλου γίγαντα και τραγουδούσε για να τον μαγέψει.
Όταν μεγάλωσε λίγο, τραγουδούσε με την κιθάρα της, που τόσο αγαπούσε, κι έδινε συναυλίες σε πόλεις και χωριά. Κι έγινε μάλιστα δασκάλα κιθάρας, γιατί πήρε δύο μεγάλα πτυχία κι ένα τεράστιο δίπλωμα. Κι όταν μεγάλωσε ακόμα λίγο, ένα καλοκαίρι στην αμμουδιά ήρθε και τη βρήκε η Αχηβάδα και ο Κάβουρας και της ζητήσανε να πει την ιστορία τους στα παιδιά. Έτσι την έκαναν παραμυθού. Κι ύστερα ήρθε Ο Μίμης ο Πατούσας, ο Τσιρλιμίγκος ο ήσυχος καλικάντζαρος, Το γατάκι που ήθελε να γίνει αστροναύτης, οι Τέσσερις φίλοι ψάχνουν τη Γη, Τα μάρμαρα πετούν, Ένα χελωνάκι που το έλεγαν Λούη, τα Αγιοβασιλιάτικα μπερδέματα, Ο αστερίας των Χριστουγέννων, Τα παιδιά του ουρανού, και έχουνε κλείσει ραντεβού μαζί της για να τη δουν πολλοί ακόμη ήρωες παραμυθιών.
Κι επειδή ποτέ δεν μπόρεσε να διαλέξει τι αγαπάει πιο πολύ, τη μουσική ή τα παραμύθια, τα πάντρεψε κι έφτιαξε τρία cd με τραγούδια. Ασημοπράσινο Δάσος-Το Σχολείο των ζώων, Ασημοπράσινο Δάσος-Τα Χριστούγεννα και Ασημοπράσινο Δάσος-Η Κατασκήνωση.
Αν εσείς τώρα θέλετε να της γράψετε ένα γράμμα, μπορείτε να της το στείλετε στη διεύθυνση: Καλλέργη 10, Μελίσσια ή στο ηλεκτρονικό μαγικό ταχυδρομείο lettabasgr@yahoo.com. Αν, πάλι, θέλετε να την καλέσετε στο σχολείο σας, εκείνη θα πάρει ένα μαγικό χαλί, ένα φτερωτό άλογο ή μια τεράστια σαΐτα και… τσουπ! Θα βρεθεί κοντά σας μέχρι να πείτε… παραμύθι!


Η Ναταλία Καπατσούλια γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και σκίτσο στο εργαστήρι του Σπύρου Ορνεράκη. Έχει συνεργαστεί με παιδικά περιοδικά ως μεταφράστρια και σκιτσογράφος και με πολλούς εκδοτικούς οίκους ως εικονογράφος παιδικών βιβλίων.

«Ταξίδια της Αλήθειας», της Μαίρης Καπίκη

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΩΡΙΩΝΑΣ το βιβλίο της Μαίρης Καττίκη με τον τίτλο «Ταξίδια της Αλήθειας».

Μια ουσιαστική αναζήτηση της Αλήθειας που δηλώνει απροκάλυπτα τις ανείπωτες, απίστευτες, τραγικές ιστορίες του κόσμου. Με αρχή και τέλος τον ίδιο τον άνθρωπο. Γιατί μόνο στον άνθρωπο υπάρχει η συντομία, η ευκολία, η αγάπη, η αλήθεια... Το τέλος και η αρχή του σκότους...


Η Μαίρη Καττίκη γεννήθηκε στην Λευκωσία της Κύπρου. Σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο ενώ παράλληλα τελείωσε τις σπουδές της στα τουριστικά επαγγέλματα και τη δημοσιογραφία. Συνδύασε τη μουσική με τη δημοσιογραφία σε εκπομπές που παρουσίασε στο ραδιόφωνο.
Αιτία για να ασχοληθεί με τη συγγραφή, υπήρξε η ενθάρρυνση και η προτροπή από τον Αντώνη Σαμαράκη. Συμμετείχε με ποιήματα της στον τόμο «Πανελλήνια Ανθολογία Νέων Λογοτεχνών» (2005) και στον τόμο «ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ» - πρωτοβουλία της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΝΕΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ.

Δευτέρα 3 Μαρτίου 2008

Απόκριες

Λίγες μέρες μείνανε για την τελευταία Κυριακή της αποκριάς την οποία σηματοδοτεί στην χώρα μας, εδώ και δεκαετίες, το Καρναβάλι της Πάτρας. Εμείς στην Ματιά γράψαμε, συλλέξαμε και δημιουργήσαμε αρκετό υλικό σχετικά με τις Απόκριες. Ένας εύκολος τρόπος να δείτε όλο αυτό το υλικό είναι να επισκεφθείτε το αφιέρωμα μας για τις Απόκριες, κάνοντας κλικ εδώ!

Μερικά από αυτά που μπορείτε να βρείτε εκεί, είναι τα παρακάτω:

Απόκριες
Αποκριάτικα Τραγούδια
Αποκριάτικες Στολές
Αποκριάτικες Μάσκες
Αποκριάτικες Κατασκευές
Αποκριάτικες Συνταγές
Καθαρά Δευτέρα
Συνταγές για την Καθαρά Δευτέρα
Το έθιμο του χαρταετού
Κατασκευή χαρταετού
Το Καρναβάλι στην Αθήνα του 1890, του Δημήτρη Χίλιου
Καλή διασκέδαση από όλους εμάς στην Ματιά!

Τέλος στην προδοσία και την ασχήμια! (Μίκης Θεοδωράκης)

Μίκης Θεοδωράκης - κάντε κλικ εδώ για να μάθετε για τη ζωή και το έργο του.

Η παρακάτω επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη πρωτοδημοσιεύτηκε στην εκπομπή Αλ Τσαντίρι από τον Λάκη Λαζόπουλο. Πιστεύω πως αξίζει να την διαβάσετε.

Τέλος στην προδοσία και την ασχήμια!

Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της. Ακόμη και αυτών όπως η Ελλάδα που δεν υπακούνε τυφλά τις εντολές της, Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος, μη υποτελείς και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα.



Μετά θα έρθει η σειρά των « ατάκτων» της Νοτίου Αμερικής. Ένας άμεσος και θανάσιμος κίνδυνος, πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σαν χταπόδι κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας. Σημερινός στοίχος είναι τα Βαλκάνια με κύριο σύμμαχο την «Μεγάλη Αλβανία», ξεκινώντας από το Κόσσοβο με συνεργάτες τους υπεύθυνους για μαζικές δολοφονίες U.C.K.



Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, γεγονός πρωτοφανές για τη χώρα μας, μερικοί « επιστήμονες» επέλεξαν το αμφιθέατρο του Παντείου Πανεπιστημίου για να αναπτύξουν δημόσια την υποστήριξή τους σε ένα βασικό αίτημα της « Μεγάλης Αλβανίας», την κατάκτηση της Ηπείρου έως την Πρέβεζα, με την δικαιολογία ότι ανήκε στην Αλβανική Τσαμουριά, από όπου τους έδιωξαν με εγκληματικές πράξεις οι έλληνες.

Ασφαλώς πρόκειται για οργανωμένη προβοκάτσια των Η.Π.Α, ώστε να μελετηθούν οι δικές μας αντιδράσεις και να προπαρασκευαστεί ψυχολογικά η εδαφική επέκταση της Αλβανίας μετά το Κόσσοβο και σε ένα μεγάλο τμήμα των Αλβανοφώνων των Σκοπίων και ακολούθως και σε δικά μας εδάφη.



Από την άλλη μεριά η σύμπλευση της Τουρκίας με τις Η.Π.Α στο Κόσσοβο, που έσπευσε πρώτη αυτή να το αναγνωρίσει, προετοιμάζει το έδαφος για πονηρά σχέδια σε βάρος της χώρας μας με βάση όχι μόνον το Αιγαίο και την Κύπρο, αλλά κα τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, που ακολουθώντας το παράδειγμα του Κοσσόβου μπορεί να διεκδικήσει την δική της ανεξαρτησία.

Η πολιτική ηγεσία των Σκοπίων φαίνεται ότι γνωρίζει από πρώτο χέρι τα σχέδια των Η.Π.Α και για αυτό δείχνει αυτή την αλαζονική αδιαλλαξία.



Και πράγματι σε αυτή τη φάση συμπορεύονται με την πολιτική που εκθέσαμε. Όμως τι θα κάνουν όταν ξεκινήσει η επόμενη φάση, αυτής της φολοαλβανικής τακτικής, οπότε το κρατίδιό τους θα κοπεί στη μέση, γιατί θα πρέπει να γνωρίζουν τόσο αυτοί, όσο και οι ΗΠΑ, ότι μπορούν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, όμως φυλετικά είναι Σλάβοι και ως εκ τούτου κατατάσσονται ουσιαστικά στη χωρία των εχθρών των ΗΠΑ μαζί με την Ρωσία, τη Σερβία αλλά κα τη Βουλγαρία που και αυτή δεν πρέπει να έχει αυταπάτες.



Έτσι γυρίζοντας σε εμάς τους Έλληνες θα πρέπει να δούμε ότι η κατάσταση όντως εξελίσσεται όπως εξελίσσεται και είναι παραπάνω από τραγική δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν πείθονται, όσες υποκλίσεις και αν κάνουν απέναντί τους οι ποικιλόμορφες αμερικανόφιλες ηγεσίες, και αυτό γιατί φοβούνται, μισούν τον λαό μας, για τον οποίο είναι βέβαιοι ότι στη μεγάλη του πλειοψηφία απορρίπτει τα φιλοπόλεμα σχέδιά τους, για αυτό θέλει να μας τιμωρήσει με κάθε τρόπο εκτός και αν αποφασίσουμε όλοι μαζί να γονατίσουμε και να φιλήσουμε τα πόδια τους κάνοντας όρκους ότι από δω και στο εξής θάμασε καλά παιδιά και πειθήνια όργανα στην όποια πολιτική τους.

Όμως αφού το παιχνίδι είναι για μας έτσι και αλλιώς χαμένο, τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά. Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά. Ούτε έχουμε συμμάχους, είμαστε εμείς και εμείς, ας φροντίσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και γιατί όχι χαρούμενοι, αφού θα έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση να γίνουμε όλοι μαζί μια γροθιά ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας.



Γιατί είναι προδοσία η αναγνώριση του Κοσσόβου χωρίς την έγκριση της διεθνούς κοινότητας του ΟΗΕ, δηλαδή μιας επαρχίας που από αιώνες αποτελεί τμήμα της Σερβίας και τι θα νοιώθαμε εμείς αν μεθαύριο έπαιρναν με το έτσι θέλω τη μισή Κύπρο , την Θράκη ή την Ήπειρο;

Όπως είναι ασχήμια να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν και να μας εξυβρίζουν οχυρωμένοι κάτω από τα σκέλια των Αμερικανών οι Σκοπιανοί και εμείς να τους παρακαλάμε και να ζητάμε μεσολάβηση των Αμερικανών, χάνοντας κάθε μέρα όλο και πιο πολύ την αξιοπρέπειά μας και την υπερηφάνειά μας.



Ας κλείσουμε τα σύνορα, ας σταματήσουμε τις οικονομικές και διπλωματικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν, κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους.

Οφείλουμε να περάσουμε και από αυτή τη νέα δοκιμασία με το κεφάλι ψηλά. Μπορεί να υποφέρουμε, όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες και θα παραμείνουμε Έλληνες αν δεν ξεχνάμε από πόσες δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα, όμως στο τέλος πάντα βγήκαμε νικητές.



Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.



Μίκης Θεοδωράκης

Αθήνα, 23/2/2008

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Συνταγές