Ξυπνήστε Έλληνες!

Ο Μίκης Θεοδωράκης που συμμετείχε στο συλλαλητήριο της Πρωτομαγιάς στο Σύνταγμα μαζί με τις Σπίθες της Αττικής, ρωτήθηκε για τη συμμετοχή του αυτή και είπε τα εξής:

ΕΡ. Μάθαμε ότι πήρατε μέρος στη Διαδήλωση της Πρωτομαγιάς στο Σύνταγμα μαζί με τους Σπιθιστές σας. Τι έχετε να πείτε γι’ αυτό;

Μ.Θ. Να απολογηθώ;

ΕΡ. Προς Θεού… Ξέραμε ότι είστε «άρρωστος»… Είστε 86 χρονών και ξαφνικά σας βλέπουμε σε Διαδήλωση… Δεν είναι φυσικό να απορούμε;

Μ.Θ. Έχετε δίκιο… Πήγα βασικά για δύο λόγους: Πρώτον για να εκφράσω μαζί με όλους τους διαδηλωτές στην αντίθεσή μου στην Κυβέρνηση, στην Τρόικα, στο Μνημόνιο και στην αντεθνική και αντιλαϊκή πολιτική τους και να βροντοφωνάξω κοιτάζοντας στη Βουλή και τον Άγνωστο Στρατιώτη «Ξυπνήστε Έλληνες!».

Και Δεύτερον γιατί με έσπρωξαν οι ιστορικές αναμνήσεις που έκαναν αυτή την επιστροφή μου Συμβολική. Στον ίδιο χώρο ο ίδιος άνθρωπος με διαφορά 67 χρόνια!
Τότε στις 3 του Δεκέμβρη του 1944, δεκαεννιά ετών και τώρα Πρωτομαγιά του 2011 στη δύση της ζωής μου… Για τον ίδιο λόγο. Ενάντια στην ξένη Εξάρτηση και στους ντόπιους συνεργάτες τους και τις δύο φορές!
Τότε η ξένη Εξάρτηση (η αγγλική) είχε ένα όνομα: στρατηγός Σκόμπυ. Η δε Κυβέρνηση το όνομα, του Γεωργίου Παπανδρέου.
Σήμερα η ξένη Εξάρτηση (αμερικανική-γερμανική) ονομάζεται Τρόικα-Μνημόνιο-ΔΝΤ, η δε Κυβέρνηση έχει το όνομα του Γιώργου Παπανδρέου.
Απέναντι στους δύο Παπανδρέου ο ίδιος εγώ! Τότε και τώρα! Με τη διαφορά ότι τότε ο δρόμος μπροστά στη Βουλή είχε βαφεί στο αίμα, γιατί φοβήθηκαν όταν είδαν ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΑΟ, εκατοντάδες χιλιάδες όρθιους Έλληνες, ενώ σήμερα οι αστυνομικοί μας κοιτούσαν με συμπάθεια και οι κυβερνητικοί μαζί με τους ξένους τρίβαν κρυφά με ικανοποίηση τα χέρια τους βλέποντας τους μετρημένους σε μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές, μιας και Ο ΛΑΟΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ…
Τι να σκεφτώ;
Μου ΄ρχεται στο νου ο στίχος του Ελύτη «...ο καθείς και τα όπλα του, είπα», παραλλαγμένος «Ο καθείς και η Μοίρα του…»
Εγώ πάντως γύρισα στο σπίτι μου ικανοποιημένος, γιατί κατόρθωσα να παραμείνω ξυπνός και όρθιος.
Στο κάτω-κάτω νοιάζομαι και παλεύω γα την Ελλάδα. Που ως φαίνεται, έχει μέσα της τόση ομορφιά, αλήθεια και δύναμη, που δεν είναι εύκολο για τον καθένα να είναι αντάξιός της…

Περιοδικό Stern: "Αγαπητοί μας Έλληνες" - Γερμανία και Ευρώπη

Απίστευτος διάλογος στο γερμανικό περιοδικό Stern

Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern. Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει: «Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».

Αγαπητοί Ελληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.

Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι' εμάς. Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε. Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.

Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι' ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι' επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι' εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι' έχετε δίκιο.

Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι' από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.

Και η απάντηση που δόθηκε από ένα συμπατριώτη μας:

Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι' όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 λιγότερα από σένα.

Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι' έναντι αυτών των 200 δις που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου. Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας.

Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο η πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή. Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν. Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι' αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.

Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.

Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα (η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:

α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.

γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ΄ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.

δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.

ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.

Ξέρω Walτer, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν, αυτά που έγραψες! Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους «συμπατριώτες» σου, τους Έλληνες !

Walτer, φίλτατε Walτer, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.

Ξέρεις Walτer, σύντομα δε θα μπορώ ν' αγοράζω Γερμανικά προϊόντα, γιατί δεν θάχω λεφτά. Εγώ Walτer μεγάλωσα στα λίγα, θα τ' αντέξω . και μην ανησυχείς για τους νέους στην Ελλάδα, . είμαστε ακόμα πολλοί παλιοί, για να τους βοηθήσουμε, να εξοικειωθούν στη νέα κατάσταση . αλλά εσείς βρε Walτer, . τους ανέργους σας, που θα δημιουργηθούν από την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, πως θα τους αντιμετωπίσετε;

Πες μου σε παρακαλώ . έχω απορία: εμείς οι Έλληνες πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, την Ευρωζώνη (κι' απ' όπου αλλού θέλετε, εσείς, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και λοιποί «συμπατριώτες). Πρέπει να φύγουμε, για να σωθούμε από μια Ένωση, κατ' επίφαση. Από μια ομάδα κερδοσκόπων. Από μια ομάδα, στην οποία είμαστε συμπαίκτες, όσο καταναλώναμε τα προϊόντα των συμπαικτών !

Εγώ φίλτατε Walτer, πιστεύω, ότι οι Έλληνες θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν Mercedes, BMW, Opel, Ford, Scoda, κλπ. συμμαχικά προϊόντα, γιατί, . δεν μπορούν και δεν πρέπει ! ... Δεν το αξίζουν. Θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν προϊόντα από το Lidl, το Praktiker και το IKEA. Γιατί δε θα μπορούν πια να τ' αγοράσουν αυτά τα προϊόντα, βρε αδερφέ, τι να κάνουμε !

Φίλτατε Walτer, θα πρέπει να κανονίσουμε και κάποιες άλλες «λεπτομέρειες» . αν μου επιτρέπεις βέβαια, γιατί εσύ είσαι ο «πιστωτής» της ζωής μου. Ξέρεις βρε φίλε Walτer, θέλω να μου επιστρέψεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μου, που έκλεψες εσύ (όχι ΕΣΥ βεβαίως, αλλά κάποιοι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ), θέλω τα ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης! Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, . αλλά θέλω να πεθάνω, κοντά στους πατέρες μου!

Ευγένιος Ανδρικόπουλος: Μάχη μέχρις εσχάτων

Σε όλα τα πεδία. Στο πεζοδρόμιο. Στις δικαστικές αίθουσες. Στις κάλπες. Στους χώρους δουλιάς. Οργανωμένα. Μεθοδικά. Και όχι σαν άτακτο ασκέρι. Με υπόδειγμα τους Λεττονούς εργαζομένους. Οπλίστηκαν των βασικών άρθρων ακόμη και αυτής, της ανεπικύρωτης εισέτι Ευρωπαϊκής Συνθήκης και προσέφυγαν συντεταγμένα (9000) στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας τους για την άγρια περικοπή (έως και 70%) των μισθών και συντάξεών τους προκειμένου να λάβουν ανά χείρας μια απόφαση νίκη ιστορική για τους ίδιους και κόλαφο για τους κυβερνήτες τους.

"Οι συμφωνίες που υπογράφονται με τους διεθνείς δανειστές δεν μπορούν να χρησιμεύσουν ως επιχείρημα για τον περιορισμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων", καταγράφεται στο «δια ταύτα» έτσι ώστε να γίνει απολύτως σαφές ό,τι από την πρώτη στιγμή μετά πάθους υπερασπίστηκα. Πως η «σύνταξη» αποτελεί αναπαλλοτρίωτο περιουσιακό στοιχείο και ως τέτοιο εντάσσεται σε μια από τις θεμελιώδεις αρχές του Ευρωπαϊκού δικαίου από της συστάσεως των καπιταλιστικών κρατών. Κατά συνέπεια δεν δημεύεται ούτε κατά το μέρος και φυσικά ούτε στο όλον της ειμή μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις. (για παράδειγμα γονική διατροφή και πάντως όχι από τους ληστές τραπεζίτες ως εδώ).

Το ενισχυτικό ως προς την περίπτωσή μας είναι πως το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Λεττονίας (που αποδεικνύει ότι αφού δεν διαθέτει στις τάξεις του εξωνημένους δικαστές οι οποίοι συντεχνιακά απαλλάσσουν των βαρύτατων πειθαρχικών ευθυνών τους διάφορους Ζαγοριανούς διαθέτει ως αποτέλεσμα κύρος ) δεν επικαλείται αποκλειστικά το Λεττονικό Σύνταγμα ή την Ευρωπαϊκή Συνθήκη, αλλά προκειμένου να αιτιολογήσει εξαντλητικά την απόφασή του, παραθέτει ολόκληρα αποσπάσματα από διεθνείς συνθήκες και φυσικά η απόφασή του είναι αμετάκλητη.

Δηλαδή.

Δεν προσβάλλεται στα Εθνικά δικαστήρια και σε ότι αφορά τα Ευρωπαϊκά η συγκεκριμένη υπόθεση έχει ήδη και υπέρ των συνταξιούχων και των εργαζομένων κριθεί.

Κατά συνέπεια: Ένα κράτος μπορεί να επικαλεστεί πλήρη αδυναμία καταβολής μισθών και συντάξεων αλλά σε καμιά περίπτωση δικαιούται να προβεί στην μείωσή τους. Και το ερώτημα που κρέμεται αναπάντητο στα χείλη είναι γιατί τα εγχώρια κυβερνητικά υποχείρια των τραπεζιτών δεν καλύφθηκαν πίσω από την συγκεκριμένη νομική κουρτίνα για να ξεμπερδέψουν με όλους εμάς. Η απάντηση είναι διττή και ως προς το πρώτο της σκέλος είμαι απολύτως βέβαιος πως έχει από όλους σας ξεστομιστεί πριν βάλω τελεία στην πρότασή μου. Επανάσταση. Επανάσταση των Καθολικώς διαμαρτυρομένων Ορθοδόξων Ελλήνων.

Κάτι το οποίο αποτελεί εσχάτως τον μόνιμο εφιάλτη της ντόπιας ελιτο-αλητοκρατίας. Το τομάρι τους σκέφτονται. Και κατά το δεύτερο περιγράφηκε λεπτομερώς στην τελευταία ανάρτησή μου. Η μη καταβολή μισθών και συντάξεων σημαίνει πτώχευση. Και η πτώχευση είναι σαν το σκορπιό. Διαθέτει δηλητηριώδη ουρά. Την αναδιαπραγμάτευση του χρέους με στόχο την μείωση ως και την πλήρη διαγραφή του αφού κατά 90% είναι αποκύημα διαφθοράς και κινούμενων τοκογλυφικών σκίτσων ενός χρηματοπιστωτικού υπολογιστή.

Κάτι το οποίο εδώ και μήνες αποτελεί επίσης τον μόνιμο εφιάλτη αλλά των διεθνών τραπεζιτών. Το τρίτον τι που μαθηματικά μπορεί να αποκλείεται αλλά πολιτικά όχι, είναι να απαιτήσουμε «δυναμικά» από τους Τραπεζίτες τους Μονοπωλιακούς, τους Ραντιέρηδες, τους Υπεραγορίτες, τους off-shor-ίτες και τους διεφθαρμένους τον ιδρώτα του καμάτου μας πίσω.

Για να χτίσουμε την πατρίδα μας από την αρχή..

eandrik@otenet.gr

Μίκης Θεοδωράκης: Προμήνυμα μεγάλων συμφορών

ΠΡΟΜΗΝΥΜΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ

Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.

Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση.

Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;

Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού.

Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.

Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ‘ρθουν.

Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.

Μακάρι να έχω άδικο.


Αθήνα, 27.4.2010

Μίκης Θεοδωράκης

Αρνησίθρησκοι

Εχθές λάβαμε ένα email στην Ματιά με θέμα «Αρνησίθρησκοι» στο οποίο ένας φίλος μας έγραψε τα εξής:

«Πολλοί ηδονίζονται, να τα βάζουν με το Θεό. Να 'ξεραν πόσο μα πόσο λάθος κάνουν. Ο Θεός μας είναι αγάπη, δεν το καταλαβαίνουν; Χωρίς Αυτόν η ζωή είναι κατάξερη, χωρίς νόημα, γι' αυτό οι άνθρωποι υποφέρουν. Δεν έχουν οξυγόνο, πώς να ζήσουν;»

Ας μας επιτρέψει ο φίλος Νίκος Π. (που μας έστειλε το email) να βάλουμε δίπλα στον προβληματισμό του και έναν δικό μας:

Άραγε πόσο αρνησίθρησκοι είναι στο βάθος όλοι εκείνοι; Μήπως στην πρώτη δύσκολη κατάσταση αναφωνήσουν «Θεέ μου βοήθαμε», όπως κάνουμε και εμείς που δηλώνουμε -και θέλω να πιστεύω ότι είμαστε ουσιαστικά- θρήσκοι;

Μόλις ένα εμπόδιο εμφανιστεί στον δρόμο του ανθρώπου -και δεν είναι λίγες οι φορές που συμβαίνει αυτό στην ζωή του- θυμάται τον Θεό («Θεέ μου βοήθησε με») και την μάνα του («Αχ μάνα μου»).

Ας σκεφτούμε όμως κάτι... αν είχαμε γράψει στα παλιότερα των υποδημάτων μας ένα φίλο μας, με τι μούτρα θα του ζητούσαμε βοήθεια όταν τον είχαμε ανάγκη; Θα πηγαίναμε να του χτυπήσουμε την πόρτα ή όχι;

Κι όμως στον Θεό πάντα στρεφόμαστε όταν τα προβλήματα μας κρούουν την θύρα. Μήπως επειδή είναι πάντα δίπλα μας όσο «καλά» ή «κακά» παιδιά και να είμαστε; Είναι λόγος αυτός να τον αρνιόμαστε ή να απομακρυνόμαστε από Εκείνον όταν όλα στην ζωή μας βαίνουν καλώς; Μάλλον όχι!

Και μιας και πλησιάζουν οι μέρες που τιμούμε την γέννηση Του, ας μπούμε σε μια εκκλησιά να ανάψουμε ένα κερί και να πούμε μια προσευχή... δεν είναι απαραίτητο να χρειαζόμαστε κάτι για να τα κάνουμε αυτά... εξάλλου Του χρωστάμε ήδη ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μόνο και μόνο για την ύπαρξη μας!

Καλές γιορτές να έχουμε με υγεία και αγάπη. :)

Ελληνικός Εθνικός Ύμνος (Ύμνος Εις την Ελευθερία)

Ο Διονύσιος Σολωμός επηρεασμένος από την Επανάσταση του 1821 έγραψε τον Ύμνο Εις την Ελευθερία και τους Ελεύθερους Πολιορκημένους. Έγινε πολύ συζήτηση πρόσφατα για τη λέξη "βια" στον Εθνικό μας Ύμνο, παρουσιάστηκε μάλιστα και η άποψη του κυρίου Μπαμπινιώτη ότι πρόκειται για βιασύνη... Εμείς παραθέτουμε κάποιες στροφές απ' τον Ύμνο Εις την Ελευθερία και αφήνουμε τα συμπεράσματα σε εσάς. Κι αν κάποιος θέλει να το ψάξει περισσότερο και του φαίνονται κάπως δύσκολα τα απομνημονεύματα αγωνιστών όπως ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ή ο Μακρυγιάννης ας διαβάσει την Έξοδο από τον Λευτέρη Σακκά που εξιστορεί μυθιστορηματικά την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Τόση η μάνητα κι η ζάλη,
που στοχάζεσαι μη πως
από μία μεριά και απ' άλλη
δέν μείνει ένας ζωντανός.

Κοίτα χέρια απελπισμένα
πώς θερίζουνε ζωές!
Χάμου πέφτουνε κομμένα
χέρια, πόδια, κεφαλές,

Και παλάσκες και σπαθία
με ολοσκόρπιστα μυαλά,
και με ολόσχιστα κρανία,
σωθικά λαχταριστά.

Προσοχή καμία δεν κάνει
κανείς, όχι, εις τη σφαγή.
πάνε πάντα εμπρός. Ω, φθάνει,
φθάνει. έως πότε οι σκοτωμοί;

Ποίος αφήνει εκεί τον τόπο,
πάρεξ όταν ξαπλωθεί;
Δεν αισθάνονται τον κόπο
και λες κι είναι εις την αρχή.

Ολιγόστευαν οι σκύλοι,
και «Αλλά», εφώναζαν, «Αλλά»,
και των Χριστιανών τα χείλη
«φωτιά», εφώναζαν, «φωτιά».

Καλή Χρονιά

Όλοι εμείς που εργαζόμαστε στην Ματιά (http://www.matia.gr/) σας ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας να έχετε μια υπέροχη χρονιά γεμάτη Υγεία, Αγάπη, Ευτυχία και Δημιουργικότητα.

Χρόνια Πολλά!!!

Καλά Χριστούγεννα

Όλοι όσοι εργαζόμαστε στη Ματιά, σας ευχόμαστε από την καρδιά μας

Καλά Χριστούγεννα

με υγεία, αγάπη και δημιουργικότητα για εσάς και τις οικογένειες σας.

Δείτε την Χριστουγεννιάτικη Κάρτα που ετοιμάσαμε για εσάς κάνοντας κλικ εδώ!

Επειδή…

Επειδή πριν λίγες μέρες κάηκε η μισή Ελλάδα…
Επειδή όλοι οι Έλληνες δίνουν από το περίσσευμα ή το υστέρημα τους για να βοηθήσουν τους ανθρώπους που καταστράφηκαν από τις πυρκαγιές…
Επειδή κάποιοι θα διαχειριστούν αυτά τα χρήματα…
Επειδή πλησιάζουν βουλευτικές εκλογές…
Και κυρίως επειδή κάτι ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να αλλάξει σε αυτόν τον τόπο…

…επιτρέψτε μου να σας γράψω δυο γραμμές.
Δεν είναι δικές μου σκέψεις. Είναι μια παράγραφος από το βιβλίο «Οι πύλες της Φωτιάς» του Στίβεν Πρέσσφιλντ. Σε κάποιο σημείο του βιβλίου αυτού, ο Έλληνας Χίονης λέει στον Ξέρξη τον Βασιλιά των Περσών:
«…Θα πω στην Μεγαλειότητα Του τι είναι ένας βασιλιάς. Ένας βασιλιάς δεν κάθεται στη σκηνή του όταν οι άντρες του αιμορραγούν και πεθαίνουν στο πεδίο της μάχης. Ένας βασιλιάς δε γευματίζει όταν οι άντρες του είναι πεινασμένοι, ούτε κοιμάται όταν φυλούν σκοπιά πάνω στο τείχος. Ένας βασιλιάς δεν επιβάλλει υπακοή και αφοσίωση με το φόβο, ούτε τα εξαγοράζει με χρυσό. Κερδίζει την αγάπη τους με τον ιδρώτα του κορμιού του και τους πόνους που υπομένει για χάρη τους. Και το δυσκολότερο απ’ όλα, ένας βασιλιάς σηκώνεται πρώτος και πέφτει τελευταίος. Ένας βασιλιάς δε ζητά από αυτούς που διοικεί να τον υπηρετούν, τους υπηρετεί εκείνος…»

Όλοι μας, είμαστε κάπου βασιλιάδες. Άλλος σε μεγάλο βασίλειο, άλλος σε μεσαίο και άλλος σε μικρό. Ας γίνουμε βασιλιάδες που υπηρετούν και όχι που τους υπηρετούν. Όλα τότε θα αλλάξουν. Ο τρόπος δεν θα είναι μαγικός αλλά σίγουρα θα φαντάζει έτσι…


Αν θέλετε να μάθετε για το θαυμάσιο βιβλίο του Στίβεν Πρέσσφιλντ, «Οι πύλες της φωτιάς», κάντε κλικ εδώ!